Zapach zimy na Gołębiej w 1996 roku

był zapachem poezji

był Szekspirem, Barańczakiem i wierszami Średniowiecza
wykładem Seamusa Heaneya o "zmarszczkach" (ripple), profesora Borowskiego o humanizmie
był zapachem czytelni, ciemnych korytarzy i mroźnnego wieczoru za oknem

znowu go poczułam w pociągu podmiejskiej kolejki
w grudniu 2014 roku
miałam w ręku "Osiem rozmów o sensie poezji
Zaufać nieufności" kupione za 39 000 złotych (3,90)

Mam 37 lat

Po dwudziestu latach,
nagle,
na rogu Mysiej i Nowego Świata -
wróciło wspomnienie.

Musiałam się zatrzymać...

Nazajutrz w prowincjonalnym sklepie pani spytała:
'Czy ująć mandarynek'
Ale już nie znałam odpowiedzi. Zatrzymałam się w czymś, co być może ma kolor ciemnego nieba, nic więcej nie potrafię opisać.

Smuteczki

Grudniowe pobudki z mgłą
Niechęć do wstania, rzewne piosenki w radiu - niby już wiem, że to nie to, a jednak zastygam przy oknie słuchając starych przebojów o miłości...
Przy śniadaniu artykuł o dotyku
Odkurzacz rozwalony na środku pokoju, a ja szukam w sieci takiej melodii, która w końcu doprowadzi mnie do łez..

znalezione

komuś wypadł kwiat zza ucha latem
a dzisiaj znalazłam przepięknie martwy wśród pajęczyn
już zima i za oknem zamarzło jezioro

zima

Moment zanurzenia się w tykanie zegara.
Z widokiem na drzewa bez liści i kłęby przewalających się mroźnych chmur po niebie.
Zanurzenie się w szarość..

przeszłe marzenia

Marzy mi się, marzenia mi się pojawiają, marzy mi się, że przyjdzie taki czas, kiedy usiądę w jasnym pokoju i z pełnym skupieniem przeczytam książkę, która będzie poważną książką, mądrą książką, inspirującą na tyle, że wciąż w tym jasnym, cichym i ciepłym od letniego słońca pokoju nadal w pełnym skupienie usiądę przy biurku - i zacznę pisać. A w środku będę czuć coraz większy spokój, spokój, że w końcu robię to, co do mnie należy. I przynajmniej przez parę godzin nie pojawi się myśl zniecierpliwienia, że może powinnam już kończyć, że może powinnam gdzieś pójść, coś zrobić. Nie pojawi się taka myśl. Bo miejsce, w którym będę pisać, będzie przenikał spokój. Nie będę chciała włączyć internetu, ani radia, ani telewizji. Będę chciała być tylko w tym pokoju, ze sobą i z tym przenikającym jak światło słoneczne spokojem. A słowa będą pojawiać się minuta za minutą.

Mazowieckie duchy (2)

11 listopada spacer, zamiast marszu

kiedyś zimą w Krakowie

kiedyś zimą w Singerze
kiedyś zimą przy chwiejnym stoliku
kiedyś zimą we mgle dymu

skrzypiącą nocą wracałam
z marzeń w sen

There'll come a time, don't you forget it,
There'll come a time when you'll regret it.

Mazowieckie duchy

Przydałby się pewnie jakiś cytat o Polsce lub Powstaniu Styczniowym, ale nic nie przychodzi mi do głowy.
I dobrze.
Zatrzymując rower przy tej kapliczce myślałam o duchach, które wypędziło chrześcijaństwo.

I myślałam o kolorach.

Poniedziałek w listopadzie

Miasto, miasteczko, wieś
brudnym pociągiem, pełnym ludzi,
w tle "Una Mattina"
przez ciemne szyby dostrzegam tylko uliczne kapliczki
przesuwające się tło uspokaja mnie

nie śpieszy mi się do powrotu, nie śpieszy mi się nigdzie

przechylone drzewa i pasażerowie podmiejskiego pociągu
wywołują we mnie smutek

przede mną znowu zachód słońca
ostatni składnik melancholii

Poranki i zmierzchy

odosobnienie

Już minął rok od jej zamknięcia

"Ulica ciemnych sklepików"

Melancholik dostał nagrodę Nobla,
a ja nie mogłam oprzeć się, żeby nie robić kiczowatych zdjęć złotej jesieni...

Księżyc wciąż mocno świeci

Jutro pełnia

Czarowanie naparu z rumianku
dźwiękami Niny Simone

melancholijny powrót z miasta
wprost na zachód słońca

Miasto

Isolation is a gift

fot. Agnieszka Wolska

nocne zabawy

Rocznica

kilkanaście lat temu zmarł geniusz - Wojciech Jerzy Has...
kocham jego filmy
- wszystkie

Pętla, Lalka, Rozstanie, Pożegnania, Nieciekawa historia, Wspólny pokój, ZŁOTO! .......................................................................

1998 rok, Paulińska, Kraków
Winia wróciła z małego studyjnego kina po projekcji "Jak być kochaną", położyła się na łóżku i patrząc w sufit po bardzo długiej chwili ciszy powiedziała: "Jankiel.., co to był za film..."
- powiedziała to przeciągając po swojemu słowa, po czym leżała tak jeszcze jakiś czas głaszcząc się po brzuchu..

dla mnie to była wystarczająca recenzja genialnego filmu

Namyśliłam się

Chcę mieć dom pachnący miętą
Z drewnianymi ścianami i kaflowym piecem

fot. Agnieszka Wolska

Pierwszy dzień 5774 roku

אַ גוט געבענטשט יאָר

Szana Towa! Niech kolejny rok będzie szczęśliwy!

Pierwszy dzień kolejnej jesieni

o zmierzchu "Pożegnania" Hasa
Wiatr wciska się w każdą szparę

"-Kim pan właściwie jest?
-Baa.., sam chciałbym to wiedzieć..."

Maja w maju

fot. Agnieszka Wolska

Dramat w lesie

Michał Zadara realizuje spektakl na podstawie "Elementarza" Halskiego.

- Jest las i jest Ala z Asem, która idzie do lasu. To jest sytuacja dramatyczna..

Tomasz Różycki jeszcze raz- ciągle aktualny...

jankiel czyli z pamiętnika neurotyka: 46 - Tomasz Różycki: Te poniechane światy, długa podróż brudnym autobusem w noc, przez wioski, i skrzypiąca muzyka, i skrzypiące kości, i ciemność się otwiera w ...

tęsknoty
kolejny raz "Nad Niemnem"
umieranie obrazu

fot. Agnieszka Wolska

Takie sobie haiku z tęsknoty za wielką wędrówką

Pole kukurydzy o wschodzie
złota
krawędź nieba kłuje oczy

Słuchając Arvo Parta

Master of masters - Milarepa

Because I fear the great rain,
I seek for house to remain in,
Sunyata is my good house,
I find joy where I maintain.
Because I fear the cold,
I seek for clothes to hold,
The inner fire is my dress,
I find warm enough and bold.
Because I fear being poor,
I seek money out of doors,
But find gems within,
Myself is the donor.
Because I fear great hunger,
I seek for some food and beg,
Samadhi is a good food,
I feel hungry no longer.
Because I fear the thirst,
I seek for something to drink.
Mindfulness is a good wine,
I need nothing else to think.
Because I fear being lonesome,
I seek for a friend handsome.
The void-bliss is the best one,
I need no sweet friend to come.
Because I fear going astray,
I seek path which will not betray.
I find the short path is two-in-one,
I am not afraid to lose my way.

New York, I Love You

Bleee... po środku, znowu w klinie, w jakimś nie tu nie tam, a wewnątrz od samego pępka płynie z oddechem jakieś uczucie niezadowolenia, jakiś niewypowiedziany jeszcze dźwięk, czuję jak ta fala coraz bardziej kulminuje się w moim gardle, jak zaraz zwymiotuję płacz

Aaach.. jak nie wiem, co teraz zrobić, w którą stronę pójść, za co się najpierw złapać. Chcę, czegoś strasznie chcę, tylko ciągle nie wiem, czego. To chcenie w środku - takie niezadowolone ze wszystkiego - nie to, nie to, to też nie....


New York, I Love You But you're freaking me out
,
)

Złudzenia

Spójrz na obiekty przejawiające się na zewnątrz.
Są nietrwałe, jak sen z ostatniej nocy.
Te złudzenia, tak jak wspomnienia snu, sprawiają, że umysł jest pełen niepokoju.
Czy odciąłeś korzeń złudzenia, Reczungpo?

Pieśń Milarepy

One day Tibet will be free...

Poniedziałek, początek lutego

Kapanie, kapanie, rozpuszczanie się. Dzień pulsuje dźwiękami.
Tu ptaki, tam samoloty, gdzieś samochód, niedaleko psy.
Ogromne słońce...
W kubku kawa zbożowa z kardamonem. Poniedziałek, początek lutego.

fot. Agnieszka Wolska

pusty

Narcyzm. Upiększanie. Medytacja nad swoim odbiciem. Odbicie w 1000 zdjęć. Jedno zostało. To też nie ja..

fot. Agnieszka Wolska

Ja w podróży

Odkrycia

Człowiek - ucieleśnienie świadomości.
więc ograniczam bodźce, żeby nie mutować swojej świadomości zdjęciami znajomych z fejsbuka