Jak to zrobić?

Żeby nie bolało, żeby mama z tatą się nie zmartwili?
żeby zachować twarz, choć ducha już nie będzie?
Żeby nie skomleć i nie błagać o litość?
Jak to zrobić, żeby nie żyć i nie umrzeć jednocześnie?

Jak będzie po śmierci?

- Nieszczęsny, nieszczęsny! - mówiły do mnie trawy i grudy ziemi, lasy i chmury - czego tu jeszcze szukasz? Widzisz przecież: wszystko cię od siebie wyrzuca, posyła gdzieś daleko, a ty nie rozumiesz, że to już nie jest twoje miejsce? Śmierć siedzi w tobie i nic jej nie przegoni!

Ladislav Klima

Marek Aureliusz rozmyśla...

Zaczynając dzień, powiedz sobie: zetknę się z ludźmi natrętnymi, niewdzięcznymi, zuchwałymi, podstępnymi, złośliwymi, niespołecznymi. Wszystkie te wady powstały u nich z powodu braku rozeznania złego i dobrego. Mnie zaś, którym zbadał naturę dobra, że jest piękne, i zła, że jest brzydkie, i naturę człowieka grzeszącego, że jest mi pokrewnym, nie dlatego że ma w sobie krew i pochodzenie to samo, ale że ma i rozsądek, i boski pierwiastek, nikt nie może wyrządzić nic złego. Nikt mnie bowiem nie uwikła w brzydotę. Nie mogę też czuć gniewu wobec krewnego ani go nienawidzić. Zrodziliśmy się bowiem do wspólnej pracy, tak jak nogi, jak ręce, jak brwi, jak rzędy zębów górnych i dolnych. Wzajemne więc szkodzenie sobie jest przeciwne naturze, wzajemnym zaś szkodzeniem jest uczucie gniewu i nienawiści.

Jak to jest?

Cały świat wokół nas jest światem serca. Jeśli w sercu nie ma spokoju, konie, słonie, klejnoty i wszelkie bogactwa tracą wartość, i za nic mamy wspaniałe pałace. Mój samotny domek ma tylko jedną izbę, a przecież jest mi drogi. Kiedy zdarzy mi się zawędrować do stolicy, wstydzę się, że wyglądam jak żebrak, ale kiedy wrócę i jestem znów u siebie, współczuję tym, którzy zabiegają o chwałę i ziemskie korzyści. Jeśli ktoś mi nie wierzy, niech spojrzy na ryby i ptaki.

Hôjôki – Zapiski z pustelni

Eeee....

Ma na imię CB2. Zachowuje się jak dwuletnie dziecko. Chętnie poznaje otaczający go świat, choć porusza się jeszcze dość niezdarnie.

Wyznania hochsztaplera

Kiedy zaczął się czas i wszelkie dzianie się w czasie? Kiedyż to wytrysło z nicości pierwsze drgnienie bytu mocą twórczego "niech się stanie", zawierającego już w sobie z niewzruszalną koniecznością unicestwiające "niech przeminie"? Możliwe, iż "kiedy" stworzenia dokonało się nie tak dawno i "kiedy" przeminięcia dokona się niebawem - ledwie parę bilionów lat w tę i w ową stronę... Tymczasem święci byt swe orgiastyczne święto w niezmierzonych przestrzeniach, które są jego dziełem i w których pozostawia sfery tchnące lodowatą pustką. I mówił mi dalej o olbrzymiej scenie tego święta, o wszechświecie, śmiertelnym potomku nieśmiertelnej nicości, zapełnionym niezliczonymi ciałami materialnymi, a więc meteorami, księżycami, kometami, mgławicami, milionowymi rojowiskami gwiazd, które działalność ich pól grawitacyjnych wiąże się ze sobą i formuje w gromady, obłoki, drogi mleczne i hipersystemy mlecznych dróg, a każda z nich składa się z zawieruchy płonących słońc, krążących i obracających się wokół siebie planet, mas rozcieńczonego gazu oraz mroźnych cmentarzysk żelaza, głazów i pyłu kosmicznego...
Tomasz Mann "Wyznania hochsztaplera Feliksa Krulla"

50. rocznica rozpoczęcia antychińskiego powstania w Tybecie

Oby wszystkie czujące istoty żyły w pokoju i doświadczały szczęścia.
Dalajlama 10 marca 2009


"Te pięćdziesiąt lat przyniosło ziemi tybetańskiej oraz żyjącemu na niej narodowi niewypowiedziane cierpienia i zniszczenia. Nawet dzisiaj Tybetańczycy w Tybecie żyją w ciągłym strachu i są traktowani podejrzliwie przez chińskie władze. W chwili obecnej, religia, kultura, język i tożsamość, które przez kolejne pokolenia Tybetańczyków były uważane za cenniejsze od ich własnego życia, są zagrożone całkowitą zagładą, krótko mówiąc Tybetańczyków traktuje się jak przestępców, którzy zasłużyli na śmierć."