Mesjasz

Mesjasz nie przyjdzie

już niby jest blisko, na wyciągnięcie ręki, na dotknięcie..

ale to tylko zachód słońca, który gaśnie na horyzoncie,
muzyka, którą słucham uśpiona,
kolor kwiatu czereśni, którego nie uchwycę na zdjęciu

z filmu "Spóźnieni przechodnie":

"- Czasem ludzie się zakochują, ale to trwa krótko.
- A co trwa długo?
- Czekanie.."

poszukiwania

"Jeśli oni są ludźmi, to urodziłem się wężem"

wtorek ja

ciągle ja

Poranki i zmierzchy w hrabstwie Kent

Herbert w sobotę, czyli tęsknota za domem...

fot. Marzena Szatkowska

Ocean układa na dnie
gwiazdę soli
powietrze destyluje
błyszczące kamienie
ułomna pamięć tworzy
plan miasta

rozgwiazdę ulic
planety dalekich placów
ogrodów zielone mgławice

emigranci w złamanych kaszkietach
skarżą się na ubytek substancji

skarbce z dziurawym dnem
ronią drogie kamienie

śniło mi się że idę
z domu rodziców do szkoły
wiem przecież którędy idę

po lewej sklep Paszandy
trzecie gimnazjum księgarnie
widać nawet przez szybę
głowę starego Bodeka

chcę skręcić do katedry
widok się nagle urywa
nie ma dalszego ciągu
po prostu nie można iść dalej
a przecież dobrze wiem
to nie jest ślepa ulica

ocean lotnej pamięci
podmywa kruszy obrazy

w końcu zostanie kamień
na którym mnie urodzono

co noc
staję boso
przed zatrzaśniętą bramą mego miasta


Zbigniew Herbert „Moje miasto"